Autorka: Elle McNicoll
Wydawnictwo: Wilga
Poziom: BD IV

Główna bohaterka powieści, podobnie jak jej autorka, jest osobą w spektrum autyzmu. Autyzm to leitmotiv wszystkich książek Elle McNicol („Iskry w mojej głowie” P. 2/23; „Światło wielu gwiazd” P. 19/25). Pisarka działa na rzecz lepszej reprezentacji ludzi neuroróżnorodnych w kinie i literaturze a „Niektórzy lubią chłód” to jej pierwsza książka z kategorii Young Adult. Autorka opowiada romantyczną historię zbudowaną na motywie enemies to lovers. Elle McNicoll sprytnie wykorzystuje ów motyw, splatając go z głównym problemem utworu, jakim jest niedopasowanie. Główna postać utworu, Jasper, od urodzenia czuje się odmieńcem a zważywszy na to, że żyje na świeczniku w małym miasteczku, gdzie wszyscy wszystkich znają jako córka najbogatszych mieszkańców Lake Pristine, stale musi ukrywać się pod maską. Bohaterka wypracowuje sposoby funkcjonowania w społeczności, która postrzega ją jako osobę niezwykle uczynną, dobrą i życzliwą. Jasper to popularna i szalenie zdolna, niekwestionowana gwiazda szkoły, podziwiana podczas występów na scenie baletowej, udzielająca się społecznie i towarzysko. Całe miasto odczuwa jej brak, gdy wyjeżdża na studia i wszyscy cieszą się, gdy po półtora roku przyjeżdża na ferie zimowe. Przyjazd dziewczyny to jednak nie są zwykłe odwiedziny, wiąże się z nim życiowa rewolucja. Jasper niedawno rzuciła studia psychologiczne, które podjęła ze względu na naciski rodziców i postanowiła żyć na własny rachunek w zgodzie z tym, co czuje i myśli. Nikt jeszcze o tym nie wie. Mleko dopiero się rozleje. Bohaterka żegna się z Lake Pristine, realizując listę zadań do wykonania, ale w międzyczasie jej dawny wróg, Arthur Lancaster zbliża się do niej nieco krzyżując jej plany. Czy ostatecznie Jasper opuści miasteczko? Odpowiedź na to pytanie wydaje się coraz bardziej niejasna z każdą kolejną kartą powieści.

„Niektórzy lubią chłód” to udana książka, którą warto podsunąć młodemu czytelnikowi. Wciągająca romantyczna historia idzie w parze z mądrym przesłaniem o szukaniu własnej drogi oraz akceptacji samego siebie. Pisarka zręcznie ukazuje całe spektrum trudności, z którymi mierzą się neuroróżnorodni, nie eksponując nachalnie zagadnienia a miękko osadzając je w powieściowej fabule. Kreacja głównej bohaterki jest wiarygodna i dopracowana w każdym calu. Świat przedstawiony, skoncentrowany w obrazie małej miejscowości pozwala uwypuklić problem bycia odmieńcem, życia w ukryciu oraz zakłamania i opresyjności zamkniętych społeczności. Dobra propozycja dla młodzieży. Bardzo polecam. Oprawa miękka, klejona.