Szkatułka

Autorka: Emilia Kiereś
Wydawnictwo: BIS
Poziom: BD II

Intrygująca powieść dla dzieci z motywem fantastycznym i II wojną światową w tle. Akcja utworu rozwija się równolegle na dwóch płaszczyznach czasowych (2024 oraz 1942). Chłopiec o imieniu Wojtek przypadkowo znajduje w ogrodzie tajemniczą szkatułkę, w której ukryto biżuterię, kryształy oraz list z zamazanym adresatem. Bohater odkrywa, że znalezisko pochodzi z czasów niemieckiej okupacji a miejsce, do którego miało trafić już dziś nie istnieje. Niestety niecodzienne odkrycie sprowadza na Wojtka kłopoty w postaci groźnego mężczyzny krążącego pod domem oraz dziwnego stworzenia, które kryje się w mroku i od czasu do czasu przemyka za oknami pokoju chłopca. Bohaterowi udaje się dotrzeć do osoby, która próbuje wyjaśnić mu całą tajemnicę, lecz czy można jej ufać? Podobne pytanie zadaje sobie bohaterka drugiego wątku, Halinka. Dziewczynka pewnej nocy otrzymuje wyjątkowo ważne zadanie. Zleca je kuzyn Gustaw, który przygarnia bohaterkę po tym, jak Gestapo aresztuje jej mamę a ojciec wyjeżdża w obawie o życie. Gustaw prowadzi badania nad muzyką sfer czyli muzyką powstającą podczas ruchu planet, który tworzy harmonię świata. Zafascynowany pitagorejską koncepcją chłopak postanawia zapisać kosmiczne dźwięki i zagrać je, by przywrócić ład na ziemi. Praca Gustawa okazuje się niebezpieczna a jej konsekwencje mogą być katastrofalne. Halinka zostaje strażniczką wielkiego sekretu, lecz sekrety mają to do siebie, że często wychodzą na jaw, czasami nawet robią to bardzo efektownie i tak dzieje się to w tej książce. Przedstawiona w niej historia wciąga czytelnika od pierwszej strony. Bohaterowie wplątują się w przygodę, która przekracza ramy czasu i ciąży na losach świata a także zawiera wielką, choć prostą mądrość, której nie dostrzegamy na co dzień.

Emilia Kiereś tworzy uniwersalną opowieść o fundamentalnych wartościach. Padają pytania o dobro i zło, o stosunek człowieka do świata, o piękno oraz cierpienie, wreszcie o wolną wolę i znaczenie pojedynczych, drobnych gestów. Poruszanym w tekście ważnym problemom towarzyszą trudne emocje. Autorka z właściwą sobie wrażliwością i wyczuciem oswaja małego odbiorcę z trwogą, strachem, rozpaczą, rezygnacją czy poczuciem bezsilności. Pisarka traktuje swojego czytelnika na serio, pisze przystępnie, ale i uczciwie, nie spłyca tematu, lecz także nie podważa poczucia ładu świata tak ważnego w literaturze dla dzieci. Tkwi w tym siła jej utworów obok niebanalnych konceptów i stylu pełnego harmonii, spokoju oraz łagodności. Bardzo polecam „Szkatułkę” – mnie oczarowała. Oprawa miękka, klejona.