Autorka: Carrie Seim
Wydawnictwo: Dwie Siostry
Poziom: BD III

Powieść dla prawdziwych fanów koni albo dla tych, którzy chcą bliżej poznać sugerowaną w tytule tematykę. Pomoże w tym „Koniara” Carrie Seim, opublikowana w wydawnictwie Dwie Siostry. Główną bohaterką utworu jest Willa – sympatyczna, czasami trochę niezdarna dziewczyna, która nie najlepiej radzi sobie w relacjach z rówieśnikami, być może z powodu częstych przeprowadzek, spowodowanych pracą mamy. Wills w nowym miejscu nie znalazła jeszcze przyjaciół, choć należałoby podkreślić, że nie znalazła ich wśród przedstawicieli gatunku homo sapiens. Nastolatka zaprzyjaźnia się bowiem z koniem, na którym trenuje w pobliskiej stadninie. Pewnego dnia członkowie klubu jeździeckiego o nazwie Skrzydlata Załoga proponują Willi drużynowy start w zawodach, ale tutejsza gwiazda jeździectwa na każdym kroku wytyka jej brak doświadczenia i umiejętności. Docinki Amary sprawiają, że dziewczyna nie czuje się lubiana i akceptowana przez kolegów i koleżanki, jednak gdy ktoś podrzuca jej sympatyczne liściki, Wills zaczyna wierzyć, że ma tu przynajmniej jedną życzliwą osobę. Bohaterka próbuje odkryć tożsamość tajemniczego autora wiadomości. Prowadzone przez nią śledztwo obfituje w kłopotliwe, choć zabawne wpadki. Rozwiązanie intrygi zaskakuje i potwierdza tezę, że najciemniej pod latarnią, choć oczywiście nie zdradzę czyja ręka pisze wspomniane listy.

Obok wciągającej zagadki, najważniejsze w powieści jest przesłanie, mówiące o tym, jak daleko od prawdy leży to, co nam się wydaje. Książka porusza problem relacji międzyludzkich i rywalizacji, ładnie pokazuje więzi rodziny, która mimo codziennych siostrzanych kłótni, obciachowych żartów taty i tęsknoty za mamą, trzyma się razem i pomaga sobie w trudnych chwilach. Dodatkowym atutem utworu są informacje dotyczące życia koni w stadninie, opieki nad nimi, jazdy konnej czy zawodów jeździeckich. Czytelnik pozna fachowe słownictwo, zgłębi tajniki pielęgnacji i przeczyta o trudnościach związanych z hodowlą oraz pracą ze zwierzętami. Mogłoby się wydawać, że książka Carie Seim płynie na fali popularności koniarskich klimatów, ale autorka rzeczywiście zgłębia temat, uświadamia odbiorcy, że prawdziwa fascynacja i miłość do koni polega na czymś więcej niż zaplatanie grzywy w koreczki z warkoczyków. Polecam „Koniarę” wszystkim zainteresowanym oraz tym, którzy choć nie są ciekawi wierzchowców różnej maści, to lubią pełną humoru, mądrą i wciągającą literaturę obyczajową – a wcale niełatwo taką znaleźć wśród tytułów proponowanych dziś młodzieży. Oprawa miękka, klejona.