Autorka: Dorota Gellner
Ilustrator: Piotr Fąfrowicz
Wydawnictwo: Bajka
Poziom czytelniczy: BD I/II

Najnowsza książka znanej autorki książek dla dzieci. Ostatnio na naszej liście „Sknera” – przegląd 11/2025. „Czarodziej osobisty” to zbiór utworów pisanych prozą i wierszem, które zasadniczo można podzielić na trzy typy. Pierwszy, to krótkie, podzielone na wersy i strofy wiersze. Drugi – niedługie opowiastki, które niby są pisane prozą, ale jednak w ryzach trzymają je rym i rytm. I w końcu trzeci – nieco bardziej rozbudowane, zajmujące zwykle 2-3 strony autorskie baśnie zapisane po prostu prozą. Najciekawsze są te ostatnie, głównie ze względu na to, że wyobraźnia autorki miała tu największe pole do popisu, ale i nad niektórymi z krótkich wierszy czytelnik lub czytelniczka mogą refleksyjnie przystanąć.

Dorota Gellner używa dość typowego baśniowego imaginarium – mamy tu do czynienia z czarodziejami, księżniczkami i książętami, pastereczką, wróżkami czy marzycielem. Oczywiście bohaterowie i bohaterki nierzadko są dziećmi. Czasami autorka odwraca najbardziej wyświechtany porządek – na przykład w historii, której bohaterem, w miejsce śpiącej królewny, jest śpiący królewicz. Kiedy indziej swobodnie bawi się kontekstami, jak w baśni „Odwracanie żuka”, która dorosłym czytelnikom może skojarzyć się z pewnym słynnym fragmentem z „Dziennika” Witolda Gombrowicza, a jeszcze kiedy indziej – komplikowaniem typowych baśniowych fabuł (tu za przykład może posłużyć baśń „Czarodziej osobisty i listy”).

Z tekstów zawartych w tej książce można wyczytać pewną życiową mądrość. Raz są one pogodne, innym razem raczej smutne, ale ich przekaz ma przede wszystkim umacniać małych czytelników w tym, aby byli sobą, patrzyli z życzliwością na innych, kochali, marzyli, zachwycali się, czasami płakali, ale zawsze żyli pełnią życia. A do lektury od najmłodszych lat używali zarówno wyobraźni, jak i wrażliwości. Według mnie teksty zawarte w tomie są dość nierówne, ale tym lepszym nie można odmówić uroku. Oprawa twarda, szyta.