Autorka: Lena Jones
Wydawnictwo: Kropka
Poziom: BD II

Pierwszy tom cyklu o Agacie Sheibley znanej jako Szajba – nastolatce, która pragnie być detektywką i prowadzić niebezpieczne śledztwa jak Herkules Poirot. Kultowa postać wielokrotnie pojawia się na kartach powieści w nieoczekiwanych okolicznościach, które zwracają uwagę czytelnika na  zamiłowanie głównej bohaterki książki do intryg oraz tajemnic. Niestety wyszukiwanie detektywistycznych spraw to źródło niekończących się kłopotów dziewczyny. Agata ma oficjalny zakaz „szpiegowania niewinnych ludzi” (s. 16), dyrektor elitarnej szkoły, do której uczęszcza nastolatka ostatnio ciągle patrzy na nią podejrzliwym wzrokiem, dlatego trudno jej legalnie prowadzić Agencję Szajba, utworzoną po to, by tropić przestępców. Dziewczyna zakłada agencję w duecie ze szkolnym kolegą, Liamem. Chłopak wydaje się bardziej rozsądny i ostrożniejszy od Agaty, która jest nieugięta, nieustraszona, dociekliwa i piekielnie spostrzegawcza, lubi ryzyko, łatwo się podpala, ale przy tym wszystkim ma dobre serce. Bohaterkę wychowuje samotnie ojciec – ogrodnik i administrator Hyde Parku, który tym razem również wpada w kłopoty za sprawą niesfornej córki. Agata przypadkowo jest świadkiem potrącenia starszej kobiety przez motocyklistę. Okazuje się, że nie jest to zwykły wypadek, lecz świadome działanie kogoś, kto ma coś wspólnego z zatrutą wodą w Londynie. Nastolatce i jej tacie zaczyna grozić realne niebezpieczeństwo, które jednak nie powstrzyma samozwańczej detektywki przed odnalezieniem winnego i rozwiązaniem zagadki.

Powieść Leny Jones to klasyczna, nienudząca się fabuła detektywistyczna w wersji dla dzieci. Autorka umiejętnie igra z konwencją, poza tym buduje nieoczywistą zagadkę, którą czytelnik rozwiązuje ramię w ramię z książkową bohaterką. Utwór ma dynamiczną akcję i obfituje w niebezpieczne sytuacje. Publikacja mocno angażuje czytelnika, pozwala mu przeżyć strach i napięcie od czasu do czasu rozładowane zabawnymi scenkami czy śmiesznymi dialogami. Ale powieść nie tylko wciąga i zapewnia intelektualną rozrywkę, bowiem w tle wydarzeń rozwija się poruszający wątek niedopasowania a także tęsknoty za zmarłą mamą. Smutek i dzielne radzenie sobie z żałobą obok serii gaf oraz błędów, popełnianych co rusz przez Agatę, czyni z niej postać bardzo autentyczną, budzącą sympatię oraz zrozumienie. „Tajemniczy klucz” to dobra i mądra propozycja lekturowa, coś więcej niż kolejne „Biuro detektywistyczne Lassego i Mai”. Książkę wydaje Wydawnictwo Kropka w dobrym tłumaczeniu Moniki Wiśniewskiej. Polecam. Oprawa miękka, klejona.