Trzeci Kraj

Autorka: Karina Sainz Borgo
Wydawnictwo: Noir Sur Blanc

Druga powieść wenezuelskiej pisarki Kariny Sainz Borgo. „Trzeci Kraj” to dystopijna wizja świata, którym rządzą pieniądze i przemoc. Bohaterami utworu są uchodźcy z Kordyliery Wschodniej, w której wybucha tajemnicza zaraza niszcząca pamięć. Angustias Romero z mężem i niedawno narodzonymi bliźniętami również wyruszają w drogę w poszukiwaniu bezpiecznej przystani dla siebie i swoich dzieci. Niestety, gdy małżeństwo dociera do przygranicznej osady Mezquite, chłopcy umierają – od tego momentu ich rodzice również wydają się martwi w środku. Co gorsza, okazuje się, że Angustias nie ma gdzie pochować własnych synów, na szczęście ktoś wspomina o czarnoskórej kobiecie, która może jej pomóc. Visitación Salazar tworzy nielegalny cmentarz dla takich jak Angustias przybyłych do Mezquite nieszczęśników. Tenże cmentarz to tytułowy Trzeci Kraj – ostatnia ostoja godności i człowieczeństwa w bezdusznym świecie emigrantów. Miejsce jest jednocześnie solą w oku lokalnej władzy, która ma własny plan na zagospodarowanie przestrzeni zajętej przez mogiły. Visitación – jedyny kolorowy ptak na szarej, spalonej ziemi musi się mieć na baczności, podobnie jak ci, którzy się do niej przyłączą.

Książka opowiada o dramatycznej sytuacji ludzi, którzy szukając lepszego życia, dają się złapać w pułapkę przystankowości egzystencji. Daleko od domu, ale też bez szans na dotarcie do celu podróży życie bohaterów ulega zawieszeniu a stan ich umysłu zbliża się do zamrożenia. Brakuje perspektyw na poprawę warunków bytowych, nie liczą się prawa człowieka, panoszy się zepsucie oraz przemoc, bo bieda i idący za nią głód sprzyjają degeneracji. Karina Sainz Borgo nie wpuszcza wiele słońca do świata przedstawionego powieści, pokazuje, że przetrwanie wymaga od uchodźców heroizmu, na który nie każdy potrafi się zdobyć. „Trzeci Kraj” to opowieść o zawiedzionych nadziejach, bólu i rozczarowaniu. Książka porusza i zwraca uwagę na kryzys humanitarny przy wielu (również polskich) granicach. Ciężka, poważna proza. Polecam poszukiwaczom dobrej, zaangażowanej, bezlitosnej i uderzającej w czuły punkt literatury, która obnaża prawdę o świecie. Oprawa miękka, klejona.