Autor: Łukasz Dynowski
Wydawnictwo: Agora

Łukasz Dynowski, dziennikarz Wirtualnej Polski, redaktor naczelny portalu o2.pl i autor licznych reportaży, podczas tworzenia swojej książki „Atomowi. Testy nuklearne na ludziach” dotarł do wąskiej już dziś grupy tzw. atomowych weteranów. Chodzi o ludzi, którzy uczestniczyli w testach broni atomowej, nie jednak genialnych fizyków z Robertem Oppenheimerem na czele, ale tych, którzy mieli bezpośrednią styczność z promieniowaniem radioaktywnym. Dynowski porozmawiał z brytyjskimi i amerykańskimi żołnierzami, którzy w latach 1945-1962 pomagali testować broń nuklearną, zwykle nie mając na sobie nawet ochronnych kombinezonów (przełożeni twierdzili, że nic im nie grozi, choć jednocześnie testy były objęte tajemnicą państwową), a także z ludźmi, którzy mieszkali nieopodal terenów, na których odbywały się eksperymenty. Niejako przy okazji autor pisze także o innych, podobnych sprawach, na przykład dzieciach ze szkół specjalnych, które dostawały do jedzenia płatki owsiane z dodatkiem radioaktywnych wapnia i żelaza. Książka Dynowskiego to spojrzenie na broń atomową z innej niż zwykle perspektywy – z perspektywy osób, które miały z nią bezpośrednią styczność, które po testowych wybuchach mimo zamkniętych oczu widziały kości w swoich kończynach i które zmagały się później z szeregiem związanych z tym problemów zdrowotnych. Historie przytaczane przez autora są oczywiście wstrząsające, bo to szokujące, jak nisko władze cywilizowanych państw ceniły życie i zdrowie zwykłych ludzi. Są także ciekawe – choćby dlatego, że unikalne i dotyczące czegoś, z czym większość ludzkości na szczęście nigdy się nie spotkała, mimo że o broni nuklearnej uczymy się w szkołach i regularnie słyszymy o niej w doniesieniach medialnych. Udana publikacja do polecenia czytelnikom zainteresowanym tematem. Oprawa miękka, klejona, ze skrzydełkami.