Gdzie rosną cedry


Autor: Craig Mod
Wydawnictwo: Znak

 

 

Książka amerykańskiego pisarza i fotografa mieszkającego w Tokio łączy relację z samotnej pieszej wędrówki po Półwyspie Kii z intymnym pamiętnikiem pełnym rozmyślań o stracie, przemijaniu i sposobach bycia w świecie.

Autor swoją opowieść kieruje do Bryana, najlepszego przyjaciela z dzieciństwa, który w wieku siedemnastu lat został zamordowany. Mimo upływu ponad dwóch dekad Mod nie pogodził się z tragiczną śmiercią przyjaciela. Postanawia „zabrać” go na wyprawę do miejsca, gdzie czas płynie inaczej, by w otoczeniu wiekowych cedrów wspominać wspólne chwile z dzieciństwa. Chce mu też pokazać bogactwo duchowe, kulturowe, historyczne i społeczne japońskiego regionu.

Marszrutę zaczyna w 2021 roku (podczas pandemii) od północno-wschodniego rogu Półwyspu Kii, Ise Kaido, kierując się do Wielkiego Chramu Ise. Przemierza stare drogi pielgrzymkowe, górskie ścieżki, rybackie wioski i zawieszone w czasie miasta. Mija stare posągi, porośnięte mchem groby poległych pielgrzymów, okazałe świątynie, zrujnowane chałupy i porzucone samochody, jak też wszechobecne automaty z napojami i jedzeniem. Zatrzymuje się w kafejkach, restauracjach w starym stylu (kissas) i opustoszałych zajazdach. Stara się być świadkiem przeżywania życia przez mieszkających tam ludzi.

Słabo zaludniony półwysep idealnie nadaje się do medytowania nad przeszłością. Mod rozmyśla o dorastaniu w amerykańskim, pełnym przemocy miasteczku przemysłowym jako adoptowane dziecko w niepełnej rodzinie, o przeprowadzce w wieku dziewiętnastu lat do Japonii na studia, na które jego matka przez całe życie odkładała pieniądze. Zgłębiając japońską koncepcję yoyū, oznaczającą obfitość, luz i wystarczającą przestrzeń w różnych aspektach życia, zastanawia się, jak wyglądałoby życie jego przyszywanego ojca, gdyby w niej dorastał.

Książka jest też pochwałą chodzenia. Wędrowanie historycznymi szlakami Japonii przypomina autorowi praktykę ascetyczną, tworzy przestrzeń do stopniowej przemiany serca i umysłu. Opowieść wzbogacają czarno-białe fotografie. Spodoba się miłośnikom pełnych osobistych refleksji opowieści podróżniczych. Okładka miękka, klejona. Polecam.