Autor: Jacob Kushner
Wydawnictwo: Czarne

Kolejny mocny reportaż wydany przez Czarne a napisany przez wykładowcę akademickiego i dziennikarza śledczego, który ma na swoim koncie kilka jeszcze nieprzetłumaczonych na język polski książek non-fiction oraz publikacje w czołowych tytułach amerykańskiej prasy. Autor od lat interesuje się terroryzmem, ekstremizmem politycznym i prawami człowieka a tym razem przygląda się neonazistowskiemu ruchowi w Niemczech i robi to z godną pochwały uczciwością oraz obiektywizmem. Dziennikarz stara się dotrzeć zarówno do ofiar opisywanych w książce wydarzeń, jak i do sprawców czy z różnych powodów winnych omawianych zbrodni. Punktem wyjścia do zrozumienia tytułowego zjawiska białego terroru jest sprawa trojga przyjaciół z małego, niemieckiego miasteczka, którzy pewnego dnia postanawiają oczyścić otoczenie z niechcianych sąsiadów, więc po prostu ich zabijają a policja, władza i cały wymiar sprawiedliwości nie potrafi lub nie chce zatrzymać fali nienawiści, wywołanej przez głoszących prawicowe poglądy młodych ludzi. Ich działalność przestępcza trwa ponad dekadę, w trakcie której okradają banki i mordują tych, których uważają za obcych w imię opacznie rozumianego dobra narodu. Nikt ich nie podejrzewa, ponieważ funkcjonujący w społeczeństwie, bardzo silny stereotyp nakazuje oskarżać o zbrodnie środowiska imigranckie lub grupy przestępcze. Kiedy już prawdziwi sprawcy zostają wykryci, właściwie niczego to nie zmienia – rodziny ofiar przewleczone przez ciągnące się latami śledztwa, podczas których muszą mierzyć się z rasizmem i nierównym traktowaniem, po wszystkim, co przeszły, nie mają poczucia ani bezpieczeństwa, ani sprawiedliwości. Nienawiść kwitnie, poważnie zagraża niemieckiej demokracji i powinna być ostrzeżeniem dla wszystkich innych.

Książka odsłania kulisy odradzania się jednej z najszerzej omawianych przez europejskich historyków morderczej ideologii a jednocześnie obnaża słabość tych, którzy wydaje się w szczególności powinni jej przeciwdziałać tj. spadkobierców dziedzictwa III Rzeszy. Zaskakuje odwrócenie narracji, do której jesteśmy przyzwyczajeni, bowiem terrorystami są w tej historii biali obywatele kraju a ich ofiarami wcale nie biali imigranci. Autor pokazuje jak łatwo zapomnieć o naukach płynących z przeszłości, jak wielką siłę mają absurdalne, pozbawione logiki uprzedzenia i przestrzega przed tym, że powtarzane przy różnych okazjach deklaracje równości, tolerancji i otwartości nie gwarantują ochrony przed złem. Reportaż jest świetnie napisany, dobrze udokumentowany, momentami szokujący i zaskakujący skalą opisywanego w nim zjawiska. Bardzo polecam. Oprawa twarda, szyta.