Autorka: Justyna Mietlicka                                      Wydawnictwo LeTra

Justyna Mietlicka – poprzednio na liście „Mistral” (P. 21/2020) – to kulturoznawczyni, która doskonale czuje się w opowieściach o rynku sztuki, kolekcjonerach. Publikuje treści o takiej tematyce na instagramowym profilu, ale na tym się nie zatrzymuje. „Dyptyk” jest powieścią, w której sztuka malarska odgrywa bardzo ważną rolę, stanowi integralną część intrygi. Konkretnie chodzi o „Autoportret” Francisa Bacona – skradziony w Marsylii. Na poszukiwania wyrusza złodziej dzieł sztuki Marcel – elegancki poliglota, po którym na pierwszy rzut oka trudno spodziewać się czegokolwiek złego. To złodziej w typie szarmanckim, z gestem, manierami. Przypomina przystojnych złodziei z filmów Stevena Soderbergha. Nie wyrusza z Poznania (bo w tym mieście właśnie zaczyna się akcja) sam. Towarzyszy mu kobieta o pełnym wdzięku imieniu, Rita.

Jest właścicielką podupadającej, zadłużonej galerii sztuki. Potrzebuje sukcesu, pieniędzy, czegoś spektakularnego. Kocha porcelanę, w podróż zabiera ulubione filiżanki. Ten drobiazg sytuuje bohaterkę wśród prawdziwych dam, ale wskazuje też ulubioną stylistykę autorki. Choć świat przedstawiony powstał na kryminalno-sensacyjnym gruncie zbudowanym z kolei przez złodziei, fałszerzy, przemytników i paserów, klimat tej powieści nie niepokoi. Wprost przeciwnie, studzi emocje, łagodzi nerwy i obyczaje jak muzyka. Pewnie dlatego, że większość wydarzeń rozgrywa się w Mediolanie oraz nad jeziorem Como. Dodatkowym czynnikiem wpływającym na wieloznaczność powieści jest chemia między Ritą a Marcelem.

Owszem, teraz łączy ich wspólny cel, ale nie da się wyłączyć myślenia o przeszłości, kiedy wywiązała się między nimi studencka miłość, co przy konieczności udawania małżeństwa (a taka właśnie nastąpi) dodaje nadrzędnej sensacji uczuciowego zabarwienia, jakie może wystąpić tylko między kobietą a mężczyzną. Ponadto autorka umiejętnie wkomponowała w fabułę analizy niektórych dodatkowo podsuwa nam analizę niektórych obrazów jak „Kosz z owocami” Caravaggia. W moim odczuciu Justyna Mietlicka sprezentowała czytelnikom wysokiej jakości rozrywkową prozę, która sprawdzi się w każdych warunkach: jeszcze w trakcie trwającego lata, ale i w czasie następnej w kolejce pory roku… Oprawa miękka, klejona.