Autor: Arttu Unkari
Ilustrator: Kai Vaalio
Wydawnictwo: Kropka
Poziom: BD I/II
Druga część przygód wszystko potrafiącego policjanta Tatamana, podobno najlepszego ojca na świecie i jego krnąbrnej, źle wychowanej, ciągle kłócącej się z dorosłymi córki, Olgi (zob. „Tataman i eksplodująca kupa” P. 11/26). Ważną rolę w tomie odgrywa tytułowy koszmarny braciszek czyli dwuletni Beniaminek, który wkracza w adekwatny do wieku okres buntu. Jakie szalone perypetie rodziny Wybickich czytelnik pozna tym razem? Wyciek eliksiru prawdy zmusza wszystkich do mówienia na głos tego, co naprawdę myślą, więc robi się zabawnie, ale też niebezpiecznie. Beniaminek ucieka z domu pod nieobecność rodziców a Olga próbuje ukryć ten fakt za wszelką cenę i odnaleźć młodszego brata. Dziewczynce pomaga w tym robot skonstruowany przez szaloną wynalazczynię Wiśnię – CyberMinek 2000. Śledztwo i pościg wreszcie doprowadzają bohaterkę do Beniaminka, który z minuty na minutę pakuje się w coraz większe tarapaty, a co gorsza ma w posiadaniu eliksir szczerości i nie waha się go użyć.
Książka w lekki sposób porusza problem kłamstw, jakimi dorośli raczą swoich podopiecznych. W tle wydarzeń rozgrywają się mistrzostwa wszechświata w grillowaniu, w których pragnie wziąć udział Tataman. Historia jest tak zwariowana i pełna absurdu, że momentami trudno się od niej oderwać. Publikacja znajdzie swoich fanów, także dlatego, że naprawdę śmieszy. Niegrzeczni dziecięcy bohaterowie są zazwyczaj lubiani przez małych czytelników a tu na szczęście nie przekraczają żadnych granic, które czyniłyby książkę szkodliwą. Chaos panujący w świecie przedstawionym utworu wydaje się kontrolowany na tyle, by nie zgubić się w fabule. Inna, duża zaleta to zabawne ilustracje, doskonale oddające klimat tekstu, który bardzo polecam jako lekturę niosącą dobrą rozrywkę. Oprawa miękka, klejona.
