Autorka: Regina Golińska-Barancewicz Ilustracje: Zuzanna Mukoid Wydawnictwo Literatura
Poziom: BD I/II
Autorka porusza problem przemocy domowej na podstawie relacji w lisiej rodzinie, która sprowadza się akurat do Dębowego Lasu. Przybyli w tajemnicy przed innymi, jakoś przemknęli, udało im się uniknąć ciekawskich spojrzeń, ale leśna społeczność i tak krok po kroku będzie śledzić ich ruchy, zachowania. Można powiedzieć, że Golińska-Barancewicz pisze o dobrych stronach sąsiedzkiej obserwacji. Okazuje się bowiem, że lisek pada ofiarą przemocy ze strony ojca, który uważa, że sięganie po przemocowe metody wychowania jest słuszną drogą. Warto spojrzeć na tekst w kategorii lektury familijnej.
Dorośli w mgnieniu oka połączą fabułę z rzeczywistością – jakże często dramatyczną. Może już nie będę sięgał po przykłady, ale przecież nie brakuje i przypadków zakończonych śmiercią dziecka. Taką dziecięcą ofiarą jest w książce lisek. On ma szczęście, ktoś zauważy jego problem, wesprze i być może ocali. Nie wszyscy mają tyle szczęścia w prawdziwym życiu. Książka uczy rozpoznawania podejrzanych sytuacji, przy czym obala pewne mity narosłe wokół tematyki, rozbija przygnębiające obrazy, które wyświetlają się w głowie na dźwięk słów „przemoc domowa”, „przemoc wobec dziecka”.
Niekoniecznie dziecko bite i poniżane będzie wyglądało niekorzystnie. Ba, wygląd może temu nawet przeczyć i sugerować, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Podobnie oprawca nie musi być patologicznym katem z batem w ręku. W każdym razie nie zawsze tak będzie. Autorka skupia się też mocno na tym, aby przekonać czytelników do mówienia prawdy, do informowania otoczenia o niepokojących sygnałach – również z własnego podwórka. Wartościowa, użyteczna i mocna rzecz. Oprawa twarda, szyta.