Archiwa tagu: Anders Sparring

Kto zabił naszego koguta


Autor: Anders Sparring
Ilustrator: Per Gustavsson
Wydawnictwo: Zakamarki
Poziom: BD II/III

Anders Sparring i Per Gustavsson, szwedzcy twórcy cyklu o rodzinie Obrabków, powracają na listę z nową, przewrotną, pełną czarnego humoru powieścią detektywistyczną. Tym razem zapraszają do wiejsko-leśnego uniwersum, w którym spotykają się mięsożerni drapieżnicy reprezentowani przez lisy oraz udomowione gatunki hodowane w gospodarstwie – ziarnolubne kury, wieprzek i pies.

Historia zaczyna się, kiedy mała lisiczka Bima podczas burzliwej nocy zostaje rozdzielona z mamą i rodzeństwem. Szukając schronienia, trafia do kurnika. Ku przerażeniu koguta Hermana zhierarchizowane stado kur z szefową Beatą na czele, kierując się niespełnionym instynktem macierzyńskim, bierze malucha pod swoją troskliwą opiekę. Połączone siostrzeństwem kury karmią liska ziarnami i czyszczą mu pyszczek.

Kogut nie może pogodzić się z niefrasobliwością swoich współlokatorek. Sam trzyma się jak najdalej od potencjalnego mordercy i ostrzega kury przed krwawą jatką. Kiedy więc Herman zostaje znaleziony martwy w kałuży krwi, podejrzenie natychmiast pada na naszą małą bohaterkę. Zastaje wyrzucona z kurnika i wydana na pastwę psa stróżującego, Fransa. Bima, chcąc dowieść swojej niewinności, musi zdemaskować prawdziwego mordercę. W tym celu rozpoczyna własne śledztwo.

Mamy tu zamknięty krąg podejrzanych składający się z rozgdakanych, charakternych kur oraz zadowolonego z życia (czy może bardziej z dostarczanego mu przez gospodarza jedzenia) Wieprzka. Każdy z nich twierdzi, że jest niewinny, a podczas tragicznej nocy spał jak kamień. Czytelnik stopniowo odkrywa ukrywane przez bohaterów tajemnice i motywy.

Sparring umiejętnie równoważy trzymające w napięciu przygody, krwawe bójki, motyw śmierci (w książce ginie nie tylko kogut), przewrotne zwroty akcji i „szachowe” rozgrywki z dawką humoru oraz scenami pełnymi ciepła i wzruszeń. Stawia też ważne pytania dotyczące kwestii winy, sprawiedliwości, lojalności i uprzedzeń.

Tekst dopełniają wyraziste ilustracje znakomicie budujące klimat oraz oddające emocje bohaterów i humor sytuacyjny. Wciągająca, skłaniająca do refleksji opowieść o przełamywaniu stereotypów, tolerancji i zaufaniu, pokazująca też siłę przyjaźni ponad gatunkowymi podziałami. Okładka twarda, szyta. Polecam.

Rodzina Obrabków i złoty diament

 

 

Autor: Anders Sparring
Ilustracje: Per Gustavsson
Wydawnictwo: Zakamarki

Drugi tom przygód Rodziny Obrabków autorstwa szwedzkiego scenarzysty, aktora i autora książek dla dzieci. W przeglądzie 3/2022 omawialiśmy „Rodzina Obrabków i urodzinowy skok”.

Członkowie rodziny Obrabków bardzo lubią zabierać cudze rzeczy. Po prostu nie potrafią się powstrzymać. Podkradają sobie skarpetki i tosty śniadaniowe. Wyjątkiem jest Ture. On robi tylko to, co dozwolone i zawsze mówi prawdę. Tata Zbirosław, mama Cela i młodsza Elka próbują wychować chłopca, ale póki co ich nauki idą na marne.

Pewnego dnia Rodzice wyruszają do stolicy na wystawę diamentów. Dzieci zostają w domu same. Elka chce, by ktoś dorosły poczytał jej na dobranoc. Ture straszliwie duka i Dostojewski w jego wydaniu jest nie do zniesienia. Wzywają na pomoc sąsiada Paula Icjanta. Gdy ten dowiaduje się, gdzie pojechali rodzice, natychmiast także wyrusza do stolicy. Wie jaki jest prawdziwy powód ich wycieczki.

Dzieci się nudzą i postanawiają odwiedzić babcię, która siedzi w ciupie. Towarzyszy im pies – Glina. Gdy babcia dowiaduje się o wystawie diamentów, organizuje ucieczkę. Młodzi Obrabkowie, razem z babcią Denuncją i jej koleżanką Antką Bajer docierają na wystawę diamentów i w ostatniej chwili udaremniają wielką kradzież. Antka Bajer zakochuje się w Paulu Icjancie. Wszystko dobrze się kończy. Ture wreszcie nauczył się kłamać, a sąsiad dostał od swojej adoratorki niewielki diamencik. Ciekawe skąd go wzięła?

Bohaterowie, narysowani przez Pera Gustavsona kolorowymi flamastrami, są śmiesznie nieproporcjonalni. Cała rodzinka nosi pasiaste ubranka i ciemne okulary. Prace artysty są idealnym dopełnieniem świetnie napisanego i dobrze przetłumaczonego tekstu. Przezabawna, pełna czarnego humoru opowieść sprawi dużo radości rodzicom i dzieciom. Idealna do wspólnego czytania.

Polecam. Oprawa twarda, szyta.