Archiwa tagu: recenzje

Jak (nie) rozwijać się duchowo

 

 

Autor: Tomasz Czyżewski
Wydawnictwo WAM

 

Tomasz Czyżewski jest psychologiem, absolwentem Studium Psychoterapii Integratywnej w podejściu chrześcijańskim. Od ponad dziesięciu lat prowadzi prywatną praktykę w Łomży. Zaangażowany w ruchy religijne, założył modlitewno-terapeutyczną Grupę Zdrowej Wiary.

W swojej książce pokazuje mechanizm działania zła w środowisku religijnym. To subtelne, powolne, zakamuflowane prowadzenie człowieka do upadku. Zły duch upodabnia się do pobożnych i dobrych pragnień człowieka. W imię Boga można wymuszać posłuch, budzić poczucie winy, manipulować, gwałcić sumienie. Zdaniem autora, najwięcej odejść od wiary w obrębie Kościoła bierze się z fałszywego mistycyzmu, radykalnego przeciwstawiania tego, co ludzkie, temu, co boskie, z patologicznych form religijności.

Czyżewski uważa, że wszelkie patologie związane z religią to rodzaj wyrafinowanej ucieczki przed samym sobą. Duchowość jest w tej publikacji rozumiana wyłącznie w perspektywie katolickiej. Autor sięga do historii badań i opisuje teorie Feuerbacha (religia jako patologia), Marksa (religia to opium dla ludu), Nietzschego (śmierć Boga), Freuda (religia to źródło cierpień). Następnie omawia konflikt pomiędzy psychologią i duchowością oraz zaniedbywanie drugiego przykazania miłości lub złą jego interpretację.

Główna treść publikacji została uporządkowana w dziesięciu rozdziałach, odpowiadających kolejno dziesięciu typom duchowych patologii: nawiedzony, fanatyk, bożyszcze, cierpiętnik, klerykał, odstępca, świętoszek, fundamentalista, akolita, wybawca.

Książkę, ze względu na bogate zaplecze naukowe, można zaliczyć do publikacji popularnonaukowych. Przystępny język i ciekawe ujęcie tematu. Polecam.

Oprawa miękka, klejona, przypisy, bibliografia.

Powrót do Edenu

 

Autor: Paco Roca
Wydawnictwo: Kultura Gniewu

 

Kolejny na naszej liście komiks hiszpańskiego ilustratora Paco Roca, zdobywcy wielu prestiżowych nagród, autora scenariusza filmu animowanego, komiksów „Koleje losu” i „Dom” (p. 21/2021). Omawiana publikacja została dostrzeżona przez jurorów Nagrody ACDCómic oraz Nagrody El Corte Inglés.

Inspiracją do stworzenia tego komiksu było rodzinne zdjęcie. Autor opowiada historię babki – Antoniny. Podczas wojny domowej w Hiszpanii, jak wielu innych ludzi, cierpiała nędzę i głód. Generał Franco świetnie dogadywał się z Hitlerem. Starsza siostra Antoniny wyszła za mąż i urodziła dwoje dzieci. Wszyscy mieszkali w jednym, małym mieszkaniu, co było przyczyną  konfliktów. Rodzina zaczęła się rozpadać. Pamiątką po ostatniej beztroskiej niedzieli na plaży jest właśnie ta fotografia, wykonana w 1946 roku.

Roca opowiada o wujkach, ciotkach i dziadkach, tworząc gotowy scenariusz filmowy. Każdy z bohaterów komiksu ma jedną, charakterystyczną cechę. Teściowe nie lubią swoich synowych. Teściowie źle traktują zięciów. Im głębiej sięgnąć w rodzinne archiwa, tym więcej znajdziemy tam nieszczęść, zawiści, rywalizacji i cierpienia dzieci, obarczanych problemami dorosłych.

Mała Antonina obserwuje swoje rodzeństwo, słucha opowieści matki i marzy o Edenie, w którym wreszcie naje się do syta. Czytelnicy znajdą w tej publikacji ciepłe wspomnienia z dzieciństwa, radość i smutek dnia codziennego oraz burzliwą historię wojenną. A wszystko to w charakterystycznym stylu Roca, oryginalną kreską i w odcieniach sepii.

Polecam. Oprawa twarda, szyta.

Między Chrystusem a Antychrystem

 

 

Autor: ks. Robert Skrzypczak
Wydawnictwo Esprit

 

Kolejna publikacja cenionego rekolekcjonisty, autora i tłumacza, jednego z pierwszych popularyzatorów osoby ks. Dolindo w Polsce, profesora Akademii Katolickiej w Warszawie, wyróżnionego nagrodą Totus (2013) za propagowanie nauczania św. Jana Pawła II oraz Medalem św. Edyty Stein (2017), współpracownika redakcji „Gościa Niedzielnego”.

Ksiądz Robert Skrzypczak cytuje słowa Benedykta XVI: „Kościół jest ciałem dwuczęściowym: jedna należy do Chrystusa, druga zaś do diabła”. Wielu mistyków przewidywało nadchodzący koniec czasów. Należy zwrócić uwagę na to określenie. Nie chodzi tu o koniec świata. Na „końcu czasów” musi dojść do odstępstwa, apostazji i oddzielenia dobrych od złych.

Autor opisuje erupcję postnowoczesności w jej płynnej, zmiennej, nieuchwytnej postaci. „Płynność stała się kluczem hermeneutycznym opisu obecnego postmodernistycznego świata. Obecnie dokonuje się nieunikniony proces zmian modeli kulturowych, struktur i zachowań społecznych, które powodują, że styl życia, relacje, organizacje, system produkcji, wartości i środki komunikacji mają już niewiele wspólnego z ich odpowiednikami z przeszłości. Dzisiejsze społeczeństwo jest płynne, a dokładniej – rozlane. Zmierza w kierunki zindywidualizowanych podmiotów i rozwodnienia istoty”. Ludzie dopasowują się do warunków, dają się łatwo manipulować, żądają natychmiastowej nagrody, koncentrują na doraźnych korzyściach.

Ksiądz profesor tworzy portret Antychrysta, który jest uśmiechniętym trucicielem, wnosi do kościoła humanistyczne wartości, organizuje akcje dobroczynne, angażuje się w walkę z nierównościami, cierpieniem, zanieczyszczeniem środowiska i efektem cieplarnianym. Zasłania sobą Chrystusa. Tymczasem, jak pisze autor, celem człowieka wierzącego nie jest bycie szczęśliwym mieszkańcem Ziemi, ale odkupionym w Chrystusie obywatelem nieba.

Publikacja opisuje ważne aspekty życia religijnego w świetle bieżących trendów i wydarzeń społecznych. Autor prezentuje sylwetki świętych, przywołuje znamienne zapowiedzi biblijne, opisuje objawienia maryjne i spostrzeżenia wybitnych postaci czasów współczesnych, stara się odczytać konkretne znaki czasów. Cytuje nauczanie kard. Biffiego oraz profetyczne słowa z książki Włodzimierza Sołowjowa. Wielkie postacie, które w dziejach zbawienia odegrały potężną rolę, cierpiące i prześladowane, mogą dziś być przewodnikami w walce z księciem ciemności.

W przeglądzie 9/2022 omawialiśmy tego autora „Kazania pasyjne”.

Polecam. Oprawa miękka, klejona.

Trzy żywioły

 

 

Autorka: Simona Kossak
Wydawnictwo Marginesy

 

Kolejna publikacja nieżyjącej już, a popularnej w ostatnich latach badaczki Simony Kossak, polskiej biolożki, profesora nauk leśnych, popularyzatorki nauki, znanej z aktywności na rzecz zachowania resztek naturalnych ekosystemów Polski. Pracując naukowo zajmowała się, między innymi, ekologią behawioralną ssaków. Pochodziła ze znanej artystycznej rodziny. Była córką Jerzego Kossaka, siostrą Glorii Kossak, wnuczką Wojciecha Kossaka i prawnuczką Juliusza Kossaka, bratanicą Magdaleny Samozwaniec oraz Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Jej partnerem życiowym był Lech Wilczek – fotograf i przyrodnik, którego poznała po przeprowadzce do leśniczówki „Dziedzinka” w Puszczy Białowieskiej.

Kossak barwnie opowiada o zwierzętach. Czasami stawia je człowiekowi za wzór. Opisując zachowania wilków podkreśla rolę przywódcy, który nie może być głupim dyktatorem wymuszającym władzę i bezwzględny posłuch, bo to oznaczałoby śmierć stada. Szef nie leży w ciepłej noże, nie odpoczywa, nie czeka, ale szuka, tropi i znajduje pożywienie. Jego pozycja oznacza prestiż, a nie siłę.

Drapieżniki nie są zagrożeniem dla mniejszych zwierząt. Zabijają najsłabsze osobniki, ale nigdy nie doprowadzają do wytępienia całego gatunku. Inaczej jest niestety z człowiekiem, który wkracza na terytorium zwierząt i mówi im, że mają zniknąć.

Autorka pokazuje jak urozmaicić leśne wędrówki, szukając zwierzęcych tropów albo tak zwanych zrzutów, czyli poroża jelenia. Wyjaśnia na czym polega niezwykła relacja dziecka z misiem. Opisuje zwyczaj oswajania niedźwiedzi, w których dawne plemiona dostrzegały ludzkie odruchy. Inuici uważali, że dusza ludzka po śmierci zamieszkuje ciało niedźwiedzia.

Publikacja bardzo ciekawa, pełna anegdot i ciekawostek z życia małych i większych ssaków, owadów, mięczaków, ryb i ptaków.

Polecam. Oprawa miękka, klejona, czarno białe zdjęcia i ilustracje.

Hajland. Jak ćpają nasze dzieci

 

 

Autorki: Maria Banaszak, Agata Jankowska
Wydawnictwo Wielka Litera

 

dr Maria Banaszak jest certyfikowaną specjalistką psychoterapii uzależnień, psychoterapeutką poznawczo-behawioralna i badaczką społeczną. Pracuje w Ośrodku Leczenia, Terapii i Rehabilitacji Uzależnień Monar w Głoskowie. W książce udziela wywiadu dziennikarce i reportażystce – Agacie Jankowskiej.

Mówi o młodzieżowych sposobach na spędzanie wolnego czasu. Niezbędnym dodatkiem każdej imprezy jest alkohol i narkotyki. Wielu rodziców nie chce wiedzieć, co robią ich dzieci. Dają im nielimitowany dostęp do swoich kart kredytowych i wymagają tylko dobrych wyników w nauce. Niestety zabawy z używkami często kończą się depresją, stanami lękowymi, samookaleczeniem i próbą samobójczą.

„Projekt dziecko” jest porażką. Potomek zawiódł rodziców, nie spełnił ich oczekiwań i należy go odstawić do naprawy. To zestawienie korporacyjnego słownictwa z relacjami między najbliższymi ludźmi dobrze pokazuje, jak dorośli nie radzą sobie z uczuciami, zastępują je liczbami, tabelkami.

Wywierają presję na najmłodsze pokolenie, które potem jest zbyt zachłanne, bezwzględne, egoistyczne. Pokazują nie ciężką pracę nad osiągnięciem odpowiedniej formy, poziomu umiejętności, ale drogę na skróty. Towarzyszy temu zawsze wysoka dawka adrenaliny, ryzyka. Z czasem trzeba ją niestety zastąpić alkoholem i narkotykami. Dr Banaszak mówi o środowiskach, w których najczęściej dochodzi do kryzysu wychowawczego. Nie są to domy biedne i patologiczne, a coraz częściej środowiska inteligenckie.

Publikacja otwiera oczy rodzicom na wiele współczesnych problemów, uczy czym jest przemoc emocjonalna i ekonomiczna, nadopiekuńczość, wyręczanie dzieci, nadmierna zapobiegliwość. Okazuje się, że metodą bezstresowego wychowania wcale nie wychowaliśmy niezestresowanych dzieci.

Książka zainteresuje wychowawców, opiekunów i rodziców dzieci wchodzących w wiek dojrzewania. Dzięki niej czytelnik pozna mity związane z tak zwanymi miękkimi narkotykami, dowie się jakie są skutki zażywania substancji psychoaktywnych, nauczy się rozróżniać konopie od marihuany.

Polecam. Oprawa miękka, klejona.

Dobra nasza! Polska – przewodnik dla dzieci

 

 

Autorka: Małgorzata Ruszkowska
Ilustracje Klaudia Kozińska
Wydawnictwo Dwie Siostry

Przewodnik dla dzieci autorstwa Małgorzaty Ruszkowskiej – etnolożki, przewodniczki po Warszawie, redaktorki, współautorki książek kulinarnych i książek dla dzieci, założycielki roślinnego bloga Mead Ladies.

Publikacja przybliża najmłodszym czytelnikom najważniejsze informacje geograficzne dotyczące terytorium naszego kraju. Czytelnicy podróżują szlakiem zamków i pałaców, poznają legendy, historię właścicieli wielkich posiadłości, nazwy detali architektonicznych i rozmaitych stylowych dekoracji, największe budowle i najstarsze drzewa. Następnie wędrują w rytmie polskich miast. Potem wyruszają w stronę natury, Puszczy Białowieskiej, Ojcowskiego Parku Narodowego i wielkich jezior.

W oddzielnych rozdziałach opisane zostały najciekawsze muzea, podziemne trasy, szlaki trzech kultur, miejsca mocy, parki etnograficzne i cmentarze.

Publikacja idealna na okres wakacyjny. Uczy planować podróże i wybierać atrakcje turystyczne. Ilustracje Klaudii Kozińskiej – graficzki, plakacistki, projektantki i ilustratorki, absolwentki Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, zostały narysowane grubą, czarna kredką i pokolorowane żywymi barwami. Nawiązują do prac Butenki w podobnym przewodniku, wydanym ponad dwadzieścia lat temu przez wydawnictwo Pascal.

Polecam. Oprawa miękka, klejona.

 

Fakty o tatusiach

 

 

Autor: Oskar Kroon
Ilustracje: Jenny Lucander
Wydawnictwo Frajda

Pierwsza, przetłumaczona na język polski, książka szwedzkiego pisarza Oskara Kroona to opowieść o dniu spędzonym z tatą.

Autor tworzy zbiorowego bohatera – dzieci, chociaż na rysunkach widzimy tylko jedną małą dziewczynkę. Pisze o tatusiach, a czytelnik obserwuje jednego, typowego tatę. Tłumaczka, Anna Czernow, zachowała liczbę mnogą, co może jednak utrudniać zrozumienie tekstu.

Dzień z tatą jest inny. Trzeba go rano ściągać z łóżka. Jest zawsze niewyspany, nieporadny, zamyślony, małomówny i zazwyczaj spóźniony. Nie panuje nad bałaganem, wielu rzeczy zapomina, cały czas nerwowo spogląda na telefon. Nie można mu przeszkadzać i zadawać zbyt wielu pytań, bo i tak nie odpowie. Ma swoją pracę i zainteresowania. Lubi czytać książki i wspinać się w górach. Wszystko to jest bardzo tajemnicze i ciekawe, dlatego dzieci lubią podglądać tatusiów, na przykład jak słuchają analogowych płyt.

Świat taty jest trochę niedostępny. Dopiero powrót mamy z delegacji, konferencji lub innego wyjazdu przywraca harmonię i porządek. Rzeczy lądują na swoich miejscach i można pytać o wszystko.

Autor trafnie opisuje zachowania mężczyzn. Dają dzieciom więcej swobody, przekazują pasje, odwagę i siłę, ale często są nieobecni i zapracowani. Sam tekst, a może właśnie zbyt dosłowne tłumaczenie, nie jest porywający. Wielką zaletą publikacji są doskonałe ilustracje Jenny Lucander, utytułowanej szwedzkiej artystki, absolwentki The School of Design and Crafts w Göteborgu. Jej prace to ołówkowe szkice wypełnione precyzyjnymi wzorami. Lucander dopowiada swoją, ciekawszą historię, wprowadza szczegóły, akcesoria, sprzęty, które mówią znacznie więcej o bohaterach. Widzimy porzucone na dywanie skórki od banana, rakiety do badmintona, podejrzany kubek z muchomorem, brudne naczynia w zlewie, rozsypaną kawę, graffiti na budynkach, sikającego psa i wiele innych szczegółów, które na pewno nie umkną uwadze młodych czytelników.

Polecam. Oprawa twarda, szyta, większy format.

Wolna głowa. Jak zadbać o swoją koncentrację i kreatywność

 

 

Autor: Volker Busch
Wydawnictwo Otwarte

 

Autorem poradnika jest Volker Busch – niemiecki profesor medycyny z zakresu neurobiologii, neurologii, psychiatrii i psychoterapii.

Publikacja jest adresowana do czytelników, którzy czują się przytłoczeni nadmiarem informacji, zadań, spotkań i poszukują sposobu na oczyszczenie mózgu.

Autor zmusza do zastanowienia się nad stylem życia, jaki prowadzimy. Zachęca do dbania o zdrowie psychiczne w taki sam sposób, jak dbamy o sprawność fizyczną. Kolejne rozdziały poświęcone są takim problemom, jak przeładowanie informacyjne, odwracanie uwagi, utracony czas z samym sobą.

Busch omawia skutki nadmiaru bodźców, które atakują nasz mózg, podaje rozwiązania i zalecenia. Każdy rozdział książki kończy się pytaniem, zachęcającym do głębszej refleksji.

Jasno zarysowana struktura oraz bardzo przystępny język sprawiają, że książkę czyta się z przyjemnością. W treści zostały wyróżnione graficznie testy uwagi, szybkie rady i zastrzeżenia, które pozwalają czytelnikowi lepiej zrozumieć dany temat, odnieść teorię do praktyki.

Publikacja pomaga poprawić percepcję i pamięć, zwiększyć koncentrację i wydajność umysłu, obniżyć poziom stresu, odkryć kreatywne myślenie i je rozwijać.

Okładka miękka, klejona, bibliografia.

Polecam.

Matka Boża z Laus

 

 

Autor: Serafino Tognetti
Wydawnictwo Esprit

 

Serafino Tognetti jest włoskim mnichem należącym do Wspólnoty Dzieci Bożych, rekolekcjonistą i autorem książek, głównie o tematyce maryjnej. Współpracował z włoskim Radiem Maryja. Od kilku lat mieszka w pustelni niedaleko Florencji.

O objawieniach Najświętszej Maryi Panny z Laus usłyszał przypadkiem. Maryja przez pięćdziesiąt cztery lata objawiała się tam niejakiej Benedykcie Rancurel, a właściwie Benoîte Rencurel (1647-1718) francuskiej tercjarce dominikańskiej, mistyczce, Czcigodnej Służebnicy Bożej Kościoła Katolickiego. Tognetti bardzo długo szukał informacji o objawieniach, natrafił jedynie na francuskie maszynopisy i naukowe teksty pokonferencyjne. Ich treść obfitowała w dane historyczne, topograficzne, które odwracały uwagę czytelnika od tematu. Autor postanowił zredagować materiał, zachowując historyczną dokładność. Nie dawała mu spokoju myśl, że nikt wcześniej nie wpadł na taki pomysł. W przeciwieństwie do pobliskiego La Salette, gdzie Maryja objawiła się tylko raz, 19 września 1846 roku, tutaj objawienia trwały ponad pół wieku.

Tognetti próbuje dociec dlaczego Laus owiane jest tajemnicą, analizuje wydarzenia z przełomu XVI i XVII wieku, wystąpienia Marcina Lutra, wojny domowe, starcia katolików z kalwinistami, objawienia w Guadalupe. Opisuje dzieciństwo Benedykty, wieś, w której mieszkała, chłopską społeczność, powszechny analfabetyzm. Prezentuje postaci kronikarzy, którzy spisywali historię objawień.

W 1665 roku Benedykta otrzymała dar wglądu w ludzkie serce oraz w koleje życia osób, z którymi się stykała. Laus zaczęło zyskiwać sławę miejsca nawróceń i uzdrowień. Cudu doznawały szczególnie osoby cierpiące na schorzenia oczu. Komisja kościelna zainteresowała się tymi wydarzeniami. Wezwała widzącą na przesłuchanie i zagroziła karą za kłamstwo. Wikariusz generalny żądał dowodów i otrzymał je. Gwałtowna burza zmusiła go do pozostania we wsi na noc. Wtedy właśnie jedna z modlących się w kaplicy kobieta odzyskała władzę w nogach po długoletniej chorobie.

Publikacja rzetelnie przygotowana, oddaje specyfikę epoki, pokazuje obiektywny obraz widzących, odróżniając ich od fałszywych mistyków.

Polecam szczególnie osobom zainteresowanym turystyką pielgrzymkową, bo Laus jest wyjątkowo kameralnym miejscem kultu.

Oprawa miękka, klejona.

A tam, cicho być! Biografia Bohdana Smolenia

 

 

Autorka: Katarzyna Olkowicz
Wydawnictwo Rebis

 

Autorką biografii jest Katarzyna Olkowicz – dziennikarka i reporterka związana między innymi z „Expressem Wieczornym” i prasą kobiecą.

W najnowszej publikacji opisuje życie i twórczość Bohdana Smolenia (1947-2016) – aktora, piosenkarza, satyryka, artysty kabaretowego i działacza społecznego. Urodził się w Bielsku-Białej, w artystycznej rodzinie. Był synem aktorki i konferansjera. Miał zaledwie pięć lat, gdy jego matka zachorowała na chorobę Heinego-Medina. Do końca życia była sparaliżowana, ale to nie przeszkodziło jej w kierowaniu domem, pilnowaniu dzieci, udzielaniu korepetycji. Ojciec tymczasem udawał, że wychodzi do pracy, a tak naprawdę oddawał się pijaństwu i hazardowi. Nigdy nie nawiązał dobrej relacji z dziećmi.

Bohdan Smoleń już we wczesnej młodości przejawiał talent aktorski. Był niewysoki, szczupły i raczej cichy, ale gdy się odzywał, rozbawiał wszystkich. Przez przypadek rozpoczął studia na Akademii Rolniczej, na wydziale Zootechnicznym. To pozwoliło mu później, w trudniejszych czasach, otworzyć sklep zoologiczny w Poznaniu. W 1969 roku założył z Andrzejem Pawłowskim kabaret „Pod Budą”. I tak zaczęła się jego kariera kabaretowa.

Ożenił się z Teresa Tyran i wkrótce urodził im się pierwszy syn, Maciej. A to oznaczało koniec studenckiego życia. Z akademika Smoleniowie przeprowadzili się do mieszkania w Nowej Hucie pod Krakowem. Byli dobrym małżeństwem, łączyła ich miłość do natury i zwierząt. Ale częste wyjazdy Bohdana sprawiły, że relacje między nimi zaczęły się psuć. Pojawiły się inne kobiety i alkohol.

Autorka przywołuje wspomnienia syna Macieja, przytacza relacje współpracowników i dalszych członków rodziny. Szczegółowo analizuje wydarzenia artystyczne z udziałem Smolenia: występy na festiwalach, zagraniczne tournée, sukcesy telewizyjne. Cytuje teksty piosenek, nazwiska, daty, tytuły programów. Opisuje walkę z cenzurą.

W gronie przyjaciół i bliskich znajomych bohatera pojawiają się takie nazwiska, jak Krzysztof Jaślar, Zenon Laskowik, Wojciech Młynarski, Olga Lipińska, Rudi Schuberth, Zbigniew Wodecki i Krzysztof Krawczyk.

Książka prezentuje barwne życie satyryka w siermiężnej, komunistycznej Polsce. Czytelnik poznaje inne oblicze artysty, ojca, męża, zoologa. Olkowicz spisuje także smutną historię samobójczej śmierci średniego syna Piotra, a potem żony Teresy, powolne odchodzenie Smolenia, zamykanie się w sobie, ucieczkę od ludzi w świat jego ukochanych zwierząt.

Publikacja napisana dobrze, treść ułożona chronologicznie, podana z umiarem i szacunkiem do rodziny i przyjaciół artysty.

W poprzednich przeglądach omawialiśmy tej autorki „ Nietypowy mundurowy” (p. 21/2021).

Polecam. Oprawa twarda, szyta.