Autorka: Ingvild Holtan-Hartwig
Wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Relacja

Książka młodej norweskiej lekarki, która po stażu w szpitalu w Oslo, postanowiła zamienić wielkomiejskie życie na położoną w norweskiej Laponii niewielką miejscowość – Karasjok.

Trafiła do społeczności odmiennej kulturowo, posługującej się własnym językiem i trochę nieufnej, a jednocześnie ciekawej nowej stażystki w ich ośrodku zdrowia. Diametralnie zmieniło się również zawodowe życie lekarki, która z nowoczesnego szpitala, w którym – jak sama pisze – była robotnicą przy taśmie z ludźmi do naprawienia, trafiła do trochę zaniedbanego prowincjonalnego ośrodka zdrowia, gdzie musiała zajmować się całym spektrum chorób. Dodatkowo zderzyła się z wieloma trudnymi sytuacjami: nieprzychylnymi komentarzami ze strony niezadowolonych pacjentów na lokalnej grupie facebookowej, agresją słowną, koniecznością przekazania bolesnej diagnozy czy samobójstwem.

Czas opowieści to jeden rok, cztery pory roku, które wyznaczają tempo życia społeczności. Przyroda w książce jest tłem, na którym ukazane zostało wtapianie się lekarki w społeczność i zmiany w jej życiu (miłość, znajomi, nowy styl ubierania się czy nawet pozbawiony jakiekolwiek makijażu wygląd fizyczny). Dobrze napisana, przyjemna w czytaniu książka, która ukazuje Ingvild Holtan-Hartwig jako lekarkę z powołania, oddaną pracy i ludziom.

Opowieść oparta jest na doświadczeniach autorki, ale dla zachowania anonimowości niektórym osobom zostały zmienione imiona. Okładka miękka, klejona. Polecam.